Προβλήματα του νερού

Posted by admin 15/09/2014 0 Comment(s) FAQ,

 

Επιμέλεια: Γιώργος Κυρίτσης

 

 

Κατά καιρούς ακούγονται σχόλια για βαρέα μέταλλα και άλλα ανεπιθύμητα στοιχεία που ίσως περιέχονται στο νερό που πίνουμε, αλλά δεν έχουμε όλοι μια ξεκάθαρη εικόνα των στοιχείων αυτών. Έτσι αναφέρονται εδώ συνοπτικά, προς ενημέρωση όλων.

 

ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ

 

Το στοιχείο αυτό, σε μικρή ποσότητα, συμβάλλει στην προστασία του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Διεισδύει στο νερό μέσω της όξινης βροχής, αλλά και με το νερό της βροχής που πέφτει σε έδαφος που περιέχει αλουμίνιο. Εμφανίζεται επίσης σε παλιά υδραυλικά συστήματα. Η υπερβολική λήψη αλουμινίου και η απορρόφηση του από τον ανθρώπινο οργανισμό, έχει αναφερθεί ότι συμβάλλει στην εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ, δηλαδή στον εκφυλισμό των εγκεφαλικών κυττάρων.

 

ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟΒΙΑ

 

Το νερό της βρύσης είναι συνήθως αρκετά ασφαλές ώστε να μην κινδυνεύουμε άμεσα από γαστρεντερικές μολύνσεις. Πρέπει να καταναλώνεται φρέσκο, κατευθείαν απ' τη βρύση και να μην φυλάσσεται σε δοχείο ή μπουκάλι. Είναι σχετικά σπάνιες οι περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν αρρωστήσει από βακτήρια του νερού της βρύσης. Το σώμα μας έχει συνηθίσει την σύνθεση του τοπικού νερού. Επομένως η κατανάλωση νερού της βρύσης στο εξωτερικό ίσως δεν είναι τόσο ασφαλής, καθώς η διαφορετική σύστασή του μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του στομάχου.

 

ΧΛΩΡΙΟ

 

Το χλώριο χρησιμοποιείται για να εξασφαλίσει την απολύμανση του νερού των δικτύων. Το πιο πιθανό είναι να σας μυρίζει το χλώριο στο νερό της βρύσης. Το χλώριο, αν και χαρακτηρίζεται σαν επικίνδυνο αέριο, θεωρείται απαραίτητο – ή για την ακρίβεια, «αναγκαίο κακό» – για την εξόντωση των μικροβίων. Ένα άλλο πρόβλημα της χλωρίωσης, είναι ότι μπορεί να σκοτώνει και βακτήρια που είναι χρήσιμα στο έντερο μας και το προστατεύουν.

 

ΦΘΟΡΙΟΥΧΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ

 

Πολλές τοπικές αρχές προσθέτουν φθοριούχες ενώσεις στο πόσιμο νερό για την προστασία των δοντιών, των ούλων και των οστών. Βέβαια, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η προσθήκη φθοριούχων ενώσεων στο νερό είναι παράνομη. Υποτίθεται πως προστατεύει τα δόντια απ' την φθορά, αλλά παράλληλα λέγεται ότι προκαλεί καρδιακά προβλήματα και ευθύνεται για γενετικές ανωμαλίες. Στη ουσία, η καθημερινή λήψη φθορίου, μακροχρόνια, εγκυμονεί κινδύνους. Καλό θα είναι να γνωρίζετε αν στο νερό της περιοχής σας προστίθεται μεγαλύτερο ποσοστό από το κανονικό.

 

ΜΟΛΥΒΔΟΣ

 

Το νερό δεν πρέπει να περιέχει μόλυβδο. Ο μόλυβδος είναι δηλητηριώδης και το σώμα μας δεν μπορεί αν τον επεξεργαστεί ή να τον εξαλείψει. Ο μόλυβδος συσσωρεύεται και μπορεί, σταδιακά, να βλάψει την υγεία. Το νερό του δικτύου έχει, σχετικά, μικρή περιεκτικότητα σε μόλυβδο, αλλά μέχρι να φτάσει στη βρύση μας, η περιεκτικότητα σε μόλυβδο μπορεί να αυξάνει - ιδιαίτερα σε παλιές πόλεις, όπου υπάρχουν μολύβδινοι αγωγοί ύδρευσης. Τότε το νερό της βρύσης περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα μόλυβδου απ' τα επιτρεπόμενα όρια. Καλό είναι λοιπόν το πρωί ν’ αφήνουμε για λίγο τη βρύση να τρέξει, πριν πιούμε, γιατί είναι πιθανό το νερό που έμεινε όλη νύχτα στάσιμο μέσα στους αγωγούς, να έχει απορροφήσει τέτοια ποσότητα μετάλλων, που να είναι επιβλαβής για τον οργανισμό μας.

 

ΑΜΙΑΝΤΟΣ

 

Και πάλι λόγω παλαιών αγωγών ύδρευσης, που ήταν κατασκευασμένοι από αμίαντο, τα νερά των δικτύων μπορεί να είναι επιβαρημένα από το μέταλλο αυτό, το οποίο επίσης έχει την ιδιότητα να συσσωρεύεται στον οργανισμό μας. Η μακροχρόνια επιβάρυνση του οργανισμού μας από τις ίνες αμιάντου, σίγουρα υποσκάπτει την υγεία μας και πιθανότατα ευνοεί ορισμένες μορφές καρκίνου.

 

ΝΙΤΡΙΚΑ ΑΛΑΤΑ

 

Τα νιτρικά άλατα είναι ουσίες που περιέχονται σε απόβλητα και σε ορισμένα χημικά λιπάσματα και μέσω αυτών είναι δυνατό να εισχωρήσουν στα αποθέματα νερού. Οι συγκεκριμένες ουσίες είναι ιδιαίτερα επιβλαβείς. Υπάρχει η άποψη ότι τα νιτρικά άλατα μπορούν να προκαλέσουν κάποιες μορφές καρκίνου και σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσουν κυάνωση στα βρέφη.

 

ΕΝΤΟΜΟΚΤΟΝΑ, ΖΙΖΑΝΙΟΚΤΟΝΑ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ

 

Όσο αυστηρές κι αν είναι οι προδιαγραφές για την καθαρότητα του νερού, δεν αρκούν για να απομακρύνουν απ' το νερό τα ίχνη κάποιων φαρμάκων, που αντικαθιστούν ή ισορροπούν τις ορμόνες. Επίσης πιθανόν να υπάρχουν στο νερό εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα σε πολύ μικρές ποσότητες. Σε αγροτικές όμως περιοχές η επιβάρυνση μπορεί να είναι σημαντική, από την αλόγιστη χρήση των χημικών αυτών.

 

ΒΑΡΥ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΝΕΡΟ

 

Σε κάποιες περιοχές της χώρας το νερό είναι ελαφρύ και σε άλλες βαρύ. Αν κάποιος που ζει σε μια μεγαλούπολη, επισκεφτεί ένα χωριό, είναι πιθανό να βρει την γεύση του ντόπιου νερού αβάσταχτη. Το νερό που έχει συνηθίσει να πίνει στην πόλη είναι 'ελαφρύ', ενώ αυτό του χωριού είναι 'βαρύ'. Οι διαφορές ανάμεσα στα δύο είδη νερού είναι απλές, αλλά σημαντικές. Το βαρύ νερό έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ασβέστιο και μαγνήσιο, ενώ το ελαφρύ νερό έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε νάτριο. Το βαρύ νερό είναι καλύτερο για την καρδιά, επομένως, αν και το ελαφρύ νερό φαίνεται πιο εύγευστο, δεν είναι και το πιο ωφέλιμο. Το νερό για μπάνιο μπορεί να είναι ελαφρύ, αλλά το πόσιμο νερό καλό είναι να είναι όσο το δυνατόν πιο βαρύ.